Wij gebruiken cookies om het webverkeer te analyseren. Meer informatie Accepteer

Column Daan Markwat: ‘Arbeidsmigranten? Dat ligt bij ons politiek gevoelig’

Onlangs mocht ik in onze gemeente een nieuwe locatie voor de huisvesting van 200 arbeidsmigranten feestelijk openen. Een mooi moment. Want wij vinden dat mensen die een bijdrage leveren aan de lokale economie menswaardige huisvesting verdienen. Gemeenten die met dit vraagstuk worstelen, nodig ik uit voor een gesprek over onze ervaringen.’

 

 

 

 

 


Daan Markwat, wethouder Ruimte en Wonen, gemeente Goeree-Overflakkee

 

Grootschalige voorzieningen

We zien dat veel economische sectoren niet meer zonder arbeidsmigranten kunnen. Het is dan ook logisch dat we als gemeente een bijdrage leveren aan menswaardige huisvesting. De praktijk wijst bovendien uit dat -als je dat goed doet- er weinig tot geen overlast is van grootschalige voorzieningen. We zien vooral voordelen. Nu er goede voorzieningen zijn gerealiseerd, worden reguliere woningen in de kernen vrijgespeeld voor onze eigen inwoners. Ook is het makkelijker om op bepaalde overlastgevende recreatieparken handhavend op te treden.

 

Verstandige keuze

Wij hebben als gemeente behoorlijk onze nek uitgestoken. Uitgangspunt in ons beleid is dat voor arbeidsmigranten die hier korter verblijven, integratie in de samenleving niet direct noodzakelijk is. Dat betekent dat goede huisvesting en voorzieningen belangrijker zijn dan ergens zo dicht mogelijk bij een woonwijk gehuisvest worden. De provincie Zuid-Holland reflecteerde echter kritisch op huisvesting in het buitengebied. Na stevige gesprekken zijn we uiteindelijk tot een compromis gekomen. Dat is een belangrijke les voor ons geweest. We moeten beter nadenken hoe we de provincie benaderen met nieuwe locaties en duidelijk maken waarom die een verstandige keuze zijn.

Een andere belangrijke bevinding is dat een gedegen en concreet beleid er toe kan leiden dat je oplossingen kunt realiseren. Dat beleid vraagt wel om regelmatige updates. Tussen de vaststelling in 2022 en het heden zijn immers weer de nodige wettelijke kaders gewijzigd. Maar ook vanuit de praktijk doemen nieuwe vragen op.  Zo had ik onlangs overleg met een agrariër die maar voor één maand per jaar behoefte heeft aan huisvesting voor zijn personeel. Die wil je natuurlijk ook een plek kunnen geven in dit soort grootschalige opvang. We zijn daarom bezig met een nadere concretisering van het beleid.

 

Goed uitgepakt

Wij hebben als gemeente geen grondposities in het buitengebied waar huisvesting kan worden gerealiseerd. Daarmee zijn we dus afhankelijk van initiatieven van derden. Hoe voorkom je dan dat je zaken doet met huisvesters met een dubieuze reputatie? Enerzijds gebruiken we daarvoor de regels die volgen uit het beleidsplan. Daarmee heb je objectieve wegingscriteria. Daarnaast hebben we andere gemeenten gevraagd naar hun ervaringen. Ook hebben we ons verdiept in de organisatie en de mensen achter de huisvester. Op basis van deze wegingen hebben we een besluit genomen. En dat heeft goed uitgepakt.

Er zijn veel gemeenten die met dit vraagstuk worstelen. Ook in regionale overleggen hoor ik gemeenten nogal eens zeggen dat dat ‘bij ons politiek gevoelig ligt’. Ja, denk ik dan: denk je dat dat bij ons niet het geval is?  Het is ook niet makkelijk. Als je het makkelijk had willen hebben, had je geen bestuurder moeten worden. En als dat wenselijk is, bied ik deze gemeenten graag een verdiepend gesprek aan over onze ervaringen.

 

 

Zie ook andere columns op deze website

Datum:
Dossier:
Huisvesting arbeidsmigranten
Onderwerp:
Arbeidsmigratie